Net als in de film…
Het is dinsdagochtend, kwart over acht. Op het gemeentehuis kijkt iedereen verbaasd op, Arno loopt al rond? Normaal is het pas een uur of tien als hij aankomt. Het blijkt een reden te hebben. Arno, Bjorn, Jurgen en Melanie vertrekken naar Almere. Voor het jaarlijkse congres van het VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) We gaan daar in gesprek met wethouders en burgemeesters om er achter te komen wat er in Nederland nu precies gedaan wordt voor jongeren.Zo gezegd, zo gedaan.
Een kwartiertje later vertrekken de vier in een zilvergrijze VW golf naar Almere. Met behulp van een TomTom gaan zij er vanuit de weg te vinden. Maar bij ’s Heer - arendskerke gaat het al mis. In plaats van op de TomTom te kijken rijdt Arno blindelings richting snelweg. En dat terwijl de TomTom toch duidelijk aangeeft dat hij over de eilanden wil. Bij de eerste de beste rotonde ( dit woord ga je nog vaker tegenkomen ) keren we om en rijden we richting Zierikzee.
Na ruim een uur rijden besluiten we te gaan ontbijten. Omdat Arno heel veel reclame heeft gemaakt voor het Macdonaldsontbijt besluiten we dat te gaan proberen. Als we het bord MC aan de kant zien staan vliegen we van de snelweg en stellen we de TomTom in op de MC. Hij wijst ons rechtdoor, een weg met in de verte een rotonde. Arno is er van overtuigd dat dat niet klopt, en slaat linksaf een industrieterrein op. Welk straatje hij ook inrijdt, elke keer moet hij terug naar de rotonde van de TomTom. Uiteindelijk besluit hij dat hij verloren heeft en volgt de TomTom. Die laat hem daar keren en vervolgens rijden we zo langs de MC. Bovenop een viaduct geeft hij even later aan de bestemming bereikt te hebben. Dit is het toppunt en we vluchten snel de snelweg weer op. Althans, niet na nog een keer gedraaid te moeten hebben omdat we Weer de verkeerde weg ingingen.
Bij het eerste de beste tankstation stoppen we alsnog voor een broodje.
Na nog ruim een uur rijden en een discussie of er nu een brug of een dam tussen Noord-Holland en Flevoland ligt komen we aan. Dit keer doen we wel wat de TomTom zegt en rijden we zo’n 200m voor het Congresgebouw alsnog verkeerd. Arno besluit het nu wel alleen te kunnen en zo arriveren we keurig op tijd bij het Sportcentrum in Almere.
Daar aangekomen krijgen we de nodige aandacht met onze bokaal, en na het bemachtigen van onze toegangspasjes gaan we op zoek naar de stand.
Die is kleiner dan gedacht, maar best gezellig ingericht. Er is een landkaart waar straks allemaal foto’s op kunnen. Een minibasketbalveldje waar wethouders kunnen scoren bij de jeugd. En daaromheen ruimte om te speeddaten.
We krijgen een shirt aan met daarop wie we zijn. Melanie is de actieve jongere, Bjorn de modeljongere, en wonderbaarlijk genoeg wordt Jurgen benoemd tot onhandelbare jongere. De twee uur die daarop volgen gaan we in gesprek met verschillende wethouders, burgemeesters en andere belangstellende.
Als onze taak erop zit lopen we nog een rondje over de bedrijvenmarkt en dan vertrekken we naar Amsterdam. Bij het hotel aangekomen checken we in en bezichtigen we onze kamers. Wat voor sommige nog niet zo makkelijk was omdat op vreemde wijze de kamerdeur niet open ging en het licht uit bleef.
Daarna was het tijd om de stad in te gaan, met onze trampasjes stapten we in de tram ( de goede! ) richting de stad. Na twintig minuten optrekken-remmen-optrekken-remmen en wat verhalen over Nikejasjes en drugsdeals horen we “volgende halte Dam” Als we weer remmen besluit Bjorn maar meteen op te staan, niet nodig want we staan stil voor een kruispunt. Ach ja… Kan hij ook niets aan doen.
Als we wel bij de Dam zijn aangekomen hebben we geen idee wat moeten gaan doen.
Na driekwartier te hebben gelopen door de kalverstraat besluiten we naar het Rembrandplein te gaan om wat te drinken. Bjorn valt als een blok voor de serveerster (eigenlijk iemand anders maar die leeftijden matchten niet helemaal ) en probeert haar te lokken met zijn tweede kaartje voor zijn hotelkamer. Helaas mislukt deze poging en we besluiten verder te lopen.
We lopen richting de rondvaartboten en daar aangekomen besluiten we dat we deze niet leuk vinden en lopen weer terug.
Op het Leidseplein vinden we een tafel waar we mooi kunnen zitten, Arno leert Bjorn en Jurgen Iers bier drinken terwijl Melanie veilig voor wat frambozenbier kiest. We eten daar, en lopen dan met behulp van een heel aardige reisleidster terug naar het Rembrandplein. Hier zitten we de rest van avond. Als we het daar beu zijn, het bad lonkt en met name de Kentucky voor Bjorn, lopen we richting de tramhalte.
Dankzij het timemanagement van diezelfde leuke reisleidster komt precies op het moment dat wij daar aankomen ook de tram aan.
Uitgestapt bij de goede halte besluiten we eerst nog even wat junkfood naar binnen te werken alvorens terug te gaan naar het hotel. Wat daar gebeurde laten we voor maar even buiten beschouwing ( dit i.v.m. gedwongen ontslagen, en schorsing van leden )
De volgende morgen…
De nacht was volgens sommige “als in een film”
Arno probeerde ons te laten proeven van het Engelse ontbijt dat daar geserveerd werd maar dat lag toch iets te zwaar op de maag na het bier van de avond daarvoor. Desalniettemin hebben we genoeg broodjes,yoghurt en bananen gegeten om de dag door te kunnen komen.
Opnieuw gingen we over de dam/brug naar Almere. Dit keer de TomTom negerend want die snapte er niets van. We kwamen aan en begonnen weer met hetzelfde werk als de dag ervoor. Dit keer met iets minder resultaat. Of het aan de gehaaste bezoekers lag weten we niet? Toen dat klaar was besloten we op te gaan ruimen en terug richting Zeeland te vertrekken. Dit ging vrij voorspoedig en zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Onderweg nog even gestopt om alle stijve ledematen van de nietsportende mensen los te maken en rond een uur of vier waren we allemaal weer lekker thuis! Waar we onze tassen konden uitpakken, onze lunchpakketten konden opeten en de nodige slaap in konden halen.
Dit was nummer 1. van weblogs over Almere. Als het goed is volgen en er nog 2!
wist ik ook, maar ik weet iets dat jij weet
