In jezelf snijden is superhip!
Nee, grapje. Maar nu heb je al geklikt. Puh.Overigens heeft die titel wel een functie, het is namelijk een zin uit het nummer Lekker Belangrijk van de alom geprezen punkband Heideroosjes. En ik heb het maar weer eens aangezet, voor het typ'n van dit weblogje. Misschien moet ik nu even op enter drukken, en vertellen hoe het was bij de Try-out van hun nieuwe theatershow afgelopen vrijdag in Heinkenszand. De Heideroosjes in Heinkenszand? Ja, en jij hebt het vast gemist, net zoals zoveel anderen.
De onterecht half lege zaal was toch wel een beetje jammer, een gebrek aan promotie en reclame richting de verkeerde doelgroep lijkt me. Oude theaterfanaten komen niet op een punkband af, en de jonge emo generatie stikt bij het horen van 'Leuk! Een avondje cabaret theater!' De oudjes die er zaten, werden weggeblazen door een veelvoud aan herrie, schelden en billen.
Billen inderdaad. Maar laten we bij het begin beginnen. Na het naar binnen huppelen en het aanschouwen van de toch wel karig gevulde bar bij De Stenge, mochten de zaaldeuren wat mij betreft snel open gaan. Toen ik een zinderende chocomel had genuttigd, deden ze dat ook daadwerkelijk en konden we naar binnen. Voorste rij, een stel doodskisten op het podium. Toen iedereen zat, werd het al snel duidelijk dat dit toch iets theateraler zou worden dan een doorsnee Heideroosjes show. Kerkmuziek, het was bijna een echte begravenis. Met van links naar rechts de bassist, zanger en gitarist van de band in de kisten, en een vierde kist die niet geopend werd. Waar was de drummer? Achter het drumstel, stelletje ingezakte schapen, herrie moeten we hebben!
En dus was het gedaan met de rust, en werd er gelijk vol aan ingezet. Heerlijk, echt. De ervaring spat er vanaf, en na 19 jaar nog zo veel energie en lol erin tentoon stellen, dat verdiend wel een applausje natuurlijk. Na wat slapstick humor, goed uitgevoerd overigens, kwamen Sinterklaas en de kerstman het podium op. De sint begon wat semi-psychologisch te pingelen op z'n Les Paul, waarna de kerstman a.k.a. zanger Marco Roelofs er natuurlijk dik overheen riffte. Een jumpstyle versie van hitje 'Ze smelten de paashaas,' natuurlijk begeleid door dè paashaas, maakte het geheel compleet.
Terug naar de billen dan, Louis en Zoëy dacht ik dat het waren. Al zijn namen natuurlijk ondergeschikt aan de act, een poppenkast bestaande uit de billen van twee bandleden waar ze oogjes en wenkbrauwen op gemaakt hadden, met daaronder een papierenzak die ze met hun handen bedienden, als mond. Het frappante was, dat deze twee figuren ook handjes hadden. In de vorm van de andere twee bandleden, die zoals ze later zeiden, dan letterlijk op 5 centimeter van de geslachtsdelen van de anderen gezeten moesten hebben. Ja, tourbus ongein, maar zo goed uitgevoerd. Ik heb me rotgelachen.
Een mooi rustpuntje in de show was het akoestische, Limburgse, nummer van de zanger. In de krant bij ons had ik al gelezen dat hij het heel moeilijk vond om ineens muziek te moeten gaan maken die helemaal ontdaan was van alle geluiden en herrie eromheen, maar die alleen zou bestaan uit hem met zijn gitaar. Mag ik nog meer met complimenten strooien? Bij deze.
Manie Manie, zoals de show heet, ga er in godsnaam heen als hij hier nog eens speelt, Vlissingen staat onder andere op het tourschema. Respect mannen.
Met de vriendelijke groeten,
Maartje.
Oh en, want ik ben trots:
Maartje en De Heideroosjes
