Prototypes en presentaties, pretpark met pompoenen
Het is vrijdag 19 oktober 2007. De vierde dag in Kopenhagen. Nadat ik gisteren het geklaag van diverse mensen had moeten aanhoren dat ze niet erg tevreden waren met het verloop van het hele proces. Bedacht ik later afgelopen nacht iets waardoor het hopelijk zou verbeteren.Tijdens de eerste bijeenkomt stelde ik voor om aan de eind van de middag presentaties te houden waar in het werk dat was gedaan kort werd gepresenteerd aan de rest van de groep. Om op die manier resultaatgericht werk te bevorderen en er voor te zorgen dat iedereen een goed beeld heeft van wat de andere groepen doen om zo dubbel werk en miscommunicatie te voorkomen.
Nadat mijn voorstel was goedgekeurd kwamen ook de andere klagers met ideeën over hoe het volgens hun beter zou kunnen, of gewoon om te zeggen wat ze niet goed vonden. Met als uiteindelijke conclusie dat er beter moet worden gecommuniceerd tussen de verschillende groepen, bijvoorbeeld door aan het eind van de dag verslag te doen in de vorm van een presentatie...
Foto: Christian Jensen
Ik raakte betrokken in de werkgroep die zich ging bezighouden met de structuur van de gebruikersinterface. In die groep zat ook Madara, iemand die altijd nogal dominant aanwezig is. Ik was er eerder al voor gewaarschuwd en wilde nu wel eens zien of het ook echt zo was. Het leverde inderdaad nogal wat heftige discussie op. Maar het was niet zo erg als ik had verwacht. Het lukte me zelfs aardig om dingen naar mijn hand te zetten zodat het na een tijdje leek alsof ik de baas was.
Na vele uren werken hadden we de functionaliteit voor een paar pagina's uitgewerkt en moesten we een presentatie voorbereiden. Ik zette de gemaakte schetsen om naar een digitaal prototype bestaande uit een aantal schermen die de functionaliteit van verschillende onderdelen op een grafische manier uitbeelden.
Foto: Christian Jensen
Na een uurtje had ik wel een toonbaar prototype, en presenteerde het voor de groep. Die waren diep onder de indruk dat ze voor de eerste keer iets tastbaars zagen en waren tot mijn grote verbazing het er allemaal in grote lijnen mee eens. Het leukst vond ik nog wel dat mijn presentatie vanaf dat moment bekend stond als 'The good presentation'.
De werkdag was voorbij, en de avond moest gevuld worden. De meeste mensen gingen naar Christiania, maar daar was ik gisteren al geweest. Martin uit Slowakije stelde voor om naar Tivoli te gaan, een klein pretpark in het midden van de stad dat deze week helemaal in Halloween-sfeer was en iedere dag tot 23:00 uur geopend is. En omdat het één van de oudste pretparken ter wereld is, is het nog cultureel verantwoord ook.
De entree is behoorlijk prijzig, en deze vrijdagavond was het best wel druk. Ondanks dat moesten we niet lang wachten in de rijen voor de attracties. Deze week was alles versierd met pompoenen omdat het bijna Halloween is.
Na twee keer achter elkaar 50 meter de lucht in zijn geschoten langs een lange paal, drie achtbanen en daarna een grote draaimolen waarin je zelf ook weer allerlei verschillende kanten op draait gingen we als afsluiter in de grote zweefmolen die langs een paal meer dan 50 meter de lucht in gaat. Door de sterke ijskoude wind die er op die hoogte is draaiden we alle kanten op. Voor het eerst voelde ik me na afloop van een attractie echt duizelig en misselijk.
Foto: Martin Hrinak


