Interactie met internetverslaafden
Vandaag is het woensdag 17 oktober 2007. De grote neon-klok op het gebouw aan de overkant geeft aan dat het 8 uur is in Kopenhagen, Denemarken. Ik vond het tijd om te gaan ontbijten. Antonio was de enige andere persoon op de kamer die al wakker was. De Hongaar lag nog steeds in een diepe coma nadat hij gisteravond er om 9 uur was gaan liggen.Het ontbijt werd geserveerd in het 'vestauranten' (dat is Deens voor restaurant) naast het conferentiegebouw, wat op een kwartier lopen van het hostel ligt. Buiten regende het, ik had geen paraplu mee. Om één of andere reden dacht ik dat het niet nodig zou zijn.
Na het ontbijt was er nog wat tijd over voordat we begonnen dus vulde ik het reiskostenvergoedingsformulier in. Om me heen verschenen de eerste internetverslaafden, De draadloze verbinding werkte vandaag, en omdat ze al een dag droog stonden was er geen tijd te verliezen.
Overal verschenen laptops uit tassen en al snel raakte de verbinding overbelast en begonnen mensen in paniek te raken omdat de verbinding weg viel. Ik maakte een mooi tekening op het bord.
Foto: Martin Hrinak
Door enkele laatkomers begonnen we later dan gepland met een aantal voorstelspelletjes. Halverwege kwamen de Hongaren van mijn kamer ook nog iets wat verdwaasd binnenlopen. Na de spelletjes was het tijd voor een heel erg uitgebreide uitleg over open space technology, de methode die we de komende dagen zouden gebruiken en die ik al kende.
De directeur van het hele gebeuren kwam ook nog een presentatie geven. Het was wel bijzonder dat hij op Jan Marijnissen leek. Zodra er weer even tijd was verschenen weer overal de laptops. Om de verslaafden wat in toom te houden werd er een tijdelijk laptopverbod ingesteld.
Foto: Martin Hrinak
Voor de workshops mochten we zelf thema's aandragen ik had er niet één, maar vier. Daarna moesten ze worden ingepland, de hele groep verzamelde zich voor de muur en begon te kibbelen. Ik pakte een stoel en ging achterover zitten en liet de menigte het werk doen. Na een kwartier hingen alle onderwerpen aan de muur, zonder dat ik er iets voor hoefde te doen.
Natuurlijk waren er ook nog andere Nederlanders, ze zeiden ik er niet Nederlands uit zie. Zoiets mag je blijkbaar wel tegen een blank persoon zeggen.
Van de planning kwam uiteindelijk weinig terecht, de workshops begonnen allemaal op andere tijdstippen, maar dat vond ik niet erg. Er was wel hele lekkere chocoladecake.
Sommige van de workshops waren niet zo boeiend omdat er mensen waren die niet zo veel over het onderwerp wisten maar zich toch geroepen voelden om er toch heel veel, heel langzaam over te zeggen. Gelukkig mocht je weglopen zodra het je niet meer aanstond, dus dat deed ik dan ook. Wat vooral vervelend was waren de grote groepen waarin dan opeens iemand besloot dat het een goed idee was om iedereen één voor één zijn visie te laten uitweiden op het onderwerp. Dat is natuurlijk heel erg eerlijk en gelijkwaardig, maar een complete verspilling van tijd omdat de hele discussie er mee om zeep wordt geholpen.
Voor deze avond was er een city tour gepland. Alleen jammer dat er in het donker niet zo veel te zien valt. Ik besloot om de shitty tour daarom maar te laten voor wat het was.
Na wat in de eetzaal te blijven rondhangen kwam ik uiteindelijk weer terecht in de conferentiezaal waar nog wat Duitsers rondhingen. Na wat nerd-talk gingen we voetballen in één van de vele sportzalen die we tot onze beschikking hadden. Dit was wel een heel gezonde manier om een avond mee te vullen...
Inmiddels is het half 1 's nachts en liggen er een Italiaan en zijn er een Hongaar met hun kleren aan in slaap gevallen op bed. Tijd voor een foto.
