Een weekendje evalueren in Brussel
In december 2006 is Johnny naar Moldavië gegaan, dat zo'n culturele uitwisseling beslist geen vakantie is bleek dit weekend weer toen er weer een heel weekend lang in Brussel, de hoofdstad van de Europese Unie, moest worden geëvalueerd.In Goes stonden al een heleboel sportieve mensen van het CIOS te wachten om in het weekend, met de vuile was naar huis te gaan. In de trein was het lekker warm, en de CIOSers merkten zelf gelukkig op dat de penetrante zweetlucht die ze bij zich meedroegen misschien wel storend was voor andere mensen, en probeerden het te verbloemen met een flinke dosis deodorant.
In Roosendaal aangekomen leek het er al snel op dat er iets niet klopte, bij het spoor waar de trein naar Brussel zou aankomen stond nu dat er een trein naar Rotterdam kwam. Terwijl de mensen voor me stonden te twisten of het nou Rotterdam of Brussel was vertelde de stem door de luidspreker dat er geen trein naar Brussel reed, de enige andere mogelijkheid was de stoptrein naar Antwerpen.
Na drie kwartier wachten kwam er een Belgische trein die me naar maar liefst 11 tussenstops maakte in verschillende Vlaamse dorpjes onder het genot van oosterse muziek en kindergejank.
In Antwerpen moest ik wat sprintjes over diverse roltrappen doen om uiteindelijk in de stoptrein richting Brussel terecht te komen. Na nog wat tussenstops in diverse gezellige Vlaamse stadjes kwam ik dan uiteindelijk toch aan op het station van Brussel, buiten was het inmiddels donker.
Bij het bouwen van Brussel was er nooit iemand op het idee gekomen om de tram bij de trein te laten stoppen, dus moest ik met een cryptische omschrijving en wat wegwijsborden de tramhalte verderop in de stad zien te vinden. Als je het eenmaal weet is het helemaal niet zo moeilijk.
Ik was net op tijd om mijn tram te zien wegrijden, dus dat betekende wachten op de volgende. Net toen ik belde dat ik iets later kwam dook er een tram met het juiste nummer op waar ik snel instapte. Na een paar haltes kwam ik tot de realisatie dat deze tram niet in een rondje reed, maar van zuid naar noord, en daar weer terug; en ik ging de verkeerde kant op.
Gelukkig kom ik de tramchauffeur duidelijk maken dat ik maar een domme toerist uit Nederland was en mocht ik in zijn tram blijven zitten, dat was natuurlijk ook leuk voor hem dat er iemand in zat die ook echt voor zijn kaartje had betaald, want die Belgen zijn allemaal zwartrijders.
Na heel Brussels by night te hebben gezien kwam ik uiteindelijk toch op de plaats van bestemming waar de andere mensen die naar Moldavië waren gegaan net klaar waren met eten. De opgewarmde restjes waren nog best te eten, terwijl ik ondertussen vertelde over alle noemenswaardige gebeurtenissen die de afgelopen maanden in de gemeente Borsele hebben plaats gevonden.
Na het eten was het tijd om aan de slag te gaan, met de evaluatie van de uitwisseling van Moldavië. In de kelder bundelden we de individuele evaluaties die alle deelnemers hadden gemaakt. Het was geen meesterwerk, maar het voldeed.
Na een lange nacht druk bezig te zijn geweest kregen we gelukkig wel de kans om 's ochtends uit te slapen, we gingen de stad in om bij een medewerker van het Europees Parlement de uitwisseling te bespreken die het allemaal erg interessant vond.
Die avond hadden we nog een diner bij de residentie van de ambassadeur van de Navo, waar we ook nog even kort onze ervaringen over Moldavië konden delen.
Zondag was al weer de laatste dag van het weekend, en waren we helemaal vrij om te doen wat we wilden, na al het harde werk van de afgelopen twee dagen konden we wel wat rust gebruiken en maakten we gebruik van het mooie weer door een lange parkwandeling te maken.
Daarna was het al weer tijd om richting Nederland te vertrekken. Ik werd netjes afgezet voor het station en was net op tijd voor de trein richting Nederland, de terugreis leek op rolletjes te gaan verlopen.
Net buiten Brussel stond de trein echter opeens een half uur stil, en reed wegens technische problemen weer terug, en probeerde het nog een keer via een ander spoor. Eenmaal in Roosendaal aangekomen kon ik weer gezellig in m'n eentje een half uur wachten op de trein naar Bergen op Zoom, daar kwam ik gelukkig iemand tegen om tegen aan te praten terwijl ik op de bus wachtte.
Na met de bus nog twee dorpjes, die eigenlijk niet eens een station verdienen te hebben aangedaan kon ik in Mosselcity (Yerseke) weer weer op de trein stappen richting Goes om vervolgens om kwart voor 10 thuis te komen.