Een enge man bij de Friday Night Skate
Inmiddels als weer dagen geleden ontving ik het volgende bericht van Tim:
Beste John,
Ik mis nog steeds het weblogbericht van / voor de werkgroep JSCP. Kan je graag dat binnen 14 dagen op de site hebben?
groetjes,
Tim
Tim kennende staat me een gruwelijkestraf te wachten als ik het niet doe, en omdat het is inmiddels al weer twee maanden geleden sinds ik hier voor het laatst wat schreef heeft hij misschien wel een heel klein beetje gelijk.
Maar omdat ik me weinig herinner van de vergadering in kwestie heb ik maar besloten om een veel te uitgebreide beschrijving van wat ik op vrijdag 25 augustus 2006 heb meegemaakt hier neer te zetten zodat Tim toch nog wat te lezen heeft maar eigenlijk voor niemand echt interessant is. Ik zou dan ook aanraden om dit bericht op school, of op je werk te lezen zodat het tenminste niet je eigen tijd is die je hier verspilt. Tim heeft geen van beide dus zal zijn eigen tijd moeten opofferen.
Het begon allemaal vroeg in de ochtend toen ik weer vreemde dromen had met dode mensen en zo, als gothic heb je dat nu eenmaal. Ik had mijn wekker al gezet voor 10:00 uur, maar omdat ik liever in mijn vreemde gothic-droomwereld verbleef negeerde ik die.
Ik was net op tijd uit bed voor het telefoontje van Joyce van Borsele Beweegt die vertelde dat het weer zo slecht was dat de Friday Night Skate vanavond niet door zou gaan rond 's-Gravenpolder en dat we dus het alternatieve programma zouden volgen in De Stenge, Heinkenszand.
Maar voor het zover was moest ik eerst nog ergens anders heen: de bibliotheek in Vlissingen. Gelukkig had het slechte weer mijn huis nog niet bereikt en ik gewoon op de fiets.
Bij de bibliotheek zag men mij als een echte bibliothecaris en kreeg ik meteen een baan en afstudeerplaats aangeboden. Dat van die baan was denk ik een grapje, maar wel zo'n grapje dat eigenlijk best serieus is.
Mijn vermoeden dat er een verborgen bibliotheek-wereld is waar je als buitenstaander niets van merkt, behalve die huismoeders waar je altijd je boeken moet inleveren zijn er ook nog een heleboel andere mensen zich die achter de schermen bezig houden met allerlei projecten met betrekking tot dingen zoals educatie, cultuur, conservering en informatie-uitwisseling. Een beetje net als gothics, maar dan met minder make-up.
Bij de bibliotheek kwam ik er ook achter dat de gemeente Vlissingen niet alleen een goed verborgen jongeren-website heeft maar ook nog eens dat jongerenraadborsele.nl als bron van inspiratie is gebruikt.
Op de weg terug naar huis was het weer zo slecht dat ik mijn jas uit moest doen en in mijn T-shirt moest fietsen.
Niet veel later was het al weer tijd om richting Heinkenszand te vertrekken. Aangekomen in De Stenge werd ik onmiddellijk aangevallen door een drietal kinderen op skates die zojuist uit 's-Gravenpolder kwamen en nu bij mij verhaal kwamen halen over de gewijzigde plannen. Uiteindelijk werd ik gered door Nicole van Borsele Beweegt die heel erg slim de schuld bij de meester of juf van de kinderen legde.
Ik was nog net op tijd om een hapje mee te eten met de mensen van Borsele Beweegt en de skateschool. Bij De Stenge bakken ze lekkere frieten, eigenlijk de lekkerste frieten die ik in lange tijd heb geproefd.
Daarna was het tijd om de wagen met skate-attributen uit te laden, omdat al die dingen skate-proof zijn wegen ze behoorlijk zwaar, gelukkig kwam Pascal, het tweede jongerenraadslid ook net aan. Hij had Mimi en Hanno ook meegenomen in zijn auto, maar die waren nog even een kwartiertje in de bosjes 'op zoek' naar een schoen. Omdat er dit keer geen helaas voetbalkooi of springkussen was duurde het opzetten niet zo lang.
De deelnemers van de Friday Night Skate waren dit jaar eigenlijk alleen maar kinderen op inline-skates. Er waren geen skateboarders en ik heb niet echt spectaculaire stunts gezien. Een voordeel was weer dat de EHBO-doos is niet hoefde te worden gebruikt.
Rond 19:00 uur begon het steeds drukker te worden op het plein gelukkig waren er nog kinderen die wel door hun meester of juf waren geïnformeerd.
Er verschenen ook steeds meer vrijwilligers van de jongerenraad en andere ex-leden en wannabe's zoals Marijke en Vivian. Gido had Jurgen opgehaald en Remco was ook aan komen fietsen vanuit Borssele, de locals Margot en Michael maakten het feest compleet.
Met zoveel vrijwilligers namen de meesten de taak van het rondhangen maar op zich. Vivian en Jurgen, die al eerder hadden besloten om later met elkaar te gaan trouwen gingen nu de rest van hun levensloop aan het plannen en waren de huishoudelijke taken aan het verdelen toen ze bijna hun eerste ruzie kregen over het koken. Het leek ze een goed idee om mij als kok in in huis te nemen, maar dan natuurlijk wel op vrijwillige basis.
Opeens was ook nog een enge man op een fiets die even langs kwam om een praatje te maken over de VOC, Napoleon, gele Texaanse rozen, de favoriete muziek van Winston Churchill om mee wakker te worden en Prince en nog een aantal dingen die ik niet kon verstaan. Ik was gehypnotiseerd door de aanblik van zijn poepbruine tanden en glimmende vullingen, het is niet vaak dat je zo'n slecht gebit van zo dichtbij te zien krijgt.
Hoewel ik inmiddels wel gewend ben dat enge mannen altijd met mij komen praten blijft het wel een beetje eng. Gelukkig wist ik dat mijn 'vrienden' van de jongerenraad het wel voor me zouden opnemen in het zeer waarschijnlijke geval dat ik zou worden neergestoken wanneer ik een vraag over Napoleon verkeerd zou beantwoorden. Ik was dan ook zeer teleurgesteld toen ik vanuit mijn ooghoeken zag dat het bankje achter me opeens helemaal leeg was en ik er nu alleen voor stond.
Nadat ik de enge man naar huis had gestuurd om het toetje dat hij in zijn zak had zitten daar op te gaan eten ging alles weer gewoon verder en werd het langzaam donker en kwamen er steeds meer moeders hun kinderen ophalen.
Toen het opruimen bijna klaar was kwam Tim ook nog eens opdagen, hij had het eerder die avond te druk met zijn paarsharige vriendinnetje.
Na de Friday Night Skate besloten we om hem nog even op vrijwillige basis te evalueren in de CyberZolder. Tom ging nog even een paar flessen te drinken halen bij hem thuis terwijl DJ Gido ons voorzag van muziek.
Omdat Marijke en Vivian een vreetkick hadden moest een deel van de mannen op een nachtelijke zoektocht naar voedsel. Nadat ze de vreemde beslissing hadden genomen om via 's-Heerenhoek naar Goes te rijden kwamen ze na een lange tijd wachten eindelijk terug met enkele bakken shoarma, Turkse friet en 2 kroketten voor Vivian die na een week met Belgen in Antwerpen te hebben gewoond smachtte naar een typisch Nederlandse snack. Het kan ook een andere oorzaak hebben, waar ze het zelf steeds over bleef hebben maar daar is echt helemaal niemand in geïnteresseerd dus noem ik hem hier niet.
Na de spetterende, en door Remco ook vonkende evaluatie was het uiteindelijk toch tijd om huis te gaan, ik fietste een stuk met Remco mee. Zijn fietslicht het ook niet waardoor we de evaluatie van de evaluatie op een heel donker fietspad moest plaatsvinden.
Eenmaal veilig thuis aangekomen was ik natuurlijk nog lang niet moe en keek nog even of er wat op televisie te zien was, maar omdat de Nederlandse zenders zich 's nachts beperken tot steeds herhalende herhalingen van nieuwsprogramma's en SMS-sex-date-reclames moest ik uitwijken naar de wat meer exotische zenders waar je 's nachts nog wel leuke programma's hebt zoals een Franstalige documentaire over baby-inktvissen en hun voortplantingstechnieken en Das bahnhofsviertel, een Duitse serie over het leven van mensen die op het treinstation in Frankfurt met deze keer de junkies Mozes en Leo die voor 3,30 per uur afval gaan gaan opruimen in de stad.
Maar uiteindelijk kon me dat ook niet echt boeien waarna ik dit uitgebreide weblogbericht ging schrijven waar jij nu meer dan 10 minuten van je tijd aan hebt verspild er van uitgaande dat je een gemiddelde lezer bent en toch wel 140 woorden per minuut leest.
john ik heb mijn tijd blauw van het lachen opgeofferd voor dit verhaal!