Onderwerp: Europa

Milos en Martijn, twee Nederlanders waarmee ik naar Brussel ging

Onze kamer in de jeugdherberg.

In de eetzaal in de jeugdherberg is het druk.

Een soort van lichtshow op de kerk waar iedereen, dus ik ook, foto

Allemaal mensen die zich op het plein hebben verzameld en naar de lichtshow kijken.

Oeh, dat ziet er mooi uit!

Gekke Belgen die in een bar op de tafel dansen.

In de bar in Brussel was het best wel druk.

Belgen die aan de bar hangen.

Meer mensen beklimmen de tafels.

Emine, Milos en Martijn: mijn mede-Nederlanders tijdens mijn verblijf in Brussel.

In de jeugherberg is ook een soort van bar, maar het heeft meer weg van een jeugdsoos.

Zondagochtend in de bus op weg naar de introductie.

Meer dan 200 mensen in een zaaltje die op een vroege zondagmrogen naar diverse toespraken luisteren en niet in de kerk zijn.

De regsitratietafels in de jeugdherberg van bovenaf gezien, hier kreeg je je naamkaartje en liggen allerlei folders om mee te nemen.

Emine en Martijn wachten in twee relaxte stoelen op de lunch.

Een grote stoet mensen die wacht tot ze eindelijk mogen eten.

Een rondleiding door Brussel, daar hoort Manneken pis ook bij. Die oude man aan de rechterkant is de gids.

Een close-up van de beroemde Manneken pis

Een beeld wat geluk brengt als je het aanraakt ofzo. Ik denkd at je er hoogstens wat extra weerstand mee opbouwt met al die bacterien die er op zitten.

Dat is niet makkelijk, een Belgische wafel eten in de regen en ook nog eens je muts goed doen.

Een grote overdekte winkelstraat in Brussel waarin beelden waren opgehangen.

Op weg naar de bus langs een van de vele bouwputten in Brussel.

Naast Manneken pis heeft Brussel ook nog eens het Atomium als toeristentrekker.

Iedereen neemt snel een foto van het Atomium voordat we weer verder gaan met de bus.

Sommige mensen komen even de bus uit om het Atomium beter te bekijken, maar omdat het regent en omdat we snel weer verder moeten blijven veel mensen gewoon in de bus.

De eerste voorbereidende sessie op de workshop over de toekomst van Europa.

In de bus op weg naar het restaurant.

De mensen komen op maandagochtend naar buiten uit de jeugherberg om in de bus te stappen.

IJsland gangstah-style.

Een enorme rij mensen omdat iedereen langs de metaaldetector moet en alle spullen door de scanner.

Iedereen in de grote conferentiezaal die naar saaie inleidende toespraken luistert.

Foto

Als je dorst hebt is het handig om bij het water te gaan zitten.

Tijd voor een korte pauze.

Een presentatie over iets waarvan niemand zich na afloop nog wat herrinert.

De zeer geinteresseerde toeschouwers.

Werken in werkgroepen.

De resultaten van de eerste sessie wordt aan de groep gepresenteerd.

Een cameraman neemt een interview af.

Het is bijna tijd voor de lunchpauze.

Eindelijk een mogelijkheid om te internetten, alleen jammer dat de Belgische AZERTY-toetsenborden typen vrijwel onmogelijk maken.

In het gebouw is ook een winkeltje.

De bus komt aan bij het gebouw van de Europeese Commissie.

Even wachten voordat we naar binnen gaan.

En weer is het tijd voor een korte pauze.

Niet alle mensen uit IJsland zijn bleek met lang blond haar, dit is gewoon toeval.

Er worden nog wat interviews afgenomen.

De echte die-hards gaan nog even door met bakkelijen over het jeugdbeleid.

De uitreikingsceremonie van de European Youth Awards 2005 staat op het punt om te beginnen.

Ook tijdens de ceremonie is er rechtstreekse vertaling mogelijk, de tolken zitten achter de ramen.

Ja, daar is ie! President Barroso, samen met zijn maatje Jan Figel.

Barroso opent officieel de European Youth Week.

Het meisje van het Youth Bus project uit Litauwen neemt haar prijs in ontvangst.

Het zeer enthousiaste publiek.

De prijs wordt in ontvangst genomen door iemand die alleen Spaans spreekt, gelukkig hebben we vertaling.

Alle winnaars en genomineerden gaan samen met elkaar op de foto.

Een aantal mensen denkt dat ze de polonaise hebben uitgevonden, niet wetende dat het in Nederland al lang bestaat.

Het feest begint uit de hand te lopen, mern gaat massaal rare dansjes doen, de journalisten vinden het geweldig.

Deze meisjes zijn van plan om dit bord in het vliegtuig mee te nemen naar Litauwen.

He kijk! We zijn op televisie!

Ik dacht dat het een grapje was, maar ze nemen het bord echt mee!

Het is inmiddels diep in de nacht, maar de bedden zijn nog leeg, en door een gebrek aan hangruimte ligt er overal troep.

Het is dinsdagmorgen, tijd om weer met de bus mee te gaan.

Iedereen zit in de bus, we zijn klaar om te gaan.

Daar komen nog wat laatkomers.

We zijn aangekomen in het gebouw van het Europees Parlement.

Een enorme zaal met ruimte voor meer dan 700 mensen.

De Spanjaarden gaan enthousiast op de foto.

Milos uit Nederland speelt voorzitter.

Iedereen heeft een plaats gevonden, en we gaan beginnen met een aantal toespraken.

Het plafond is wel heel cool.

Iedereen doet zijn hoofdtelefoon op wanneer er iets gezegd wordt dat niet in het Engels is.

Is het al tijd voor de lunch?

De lege plaatsen zijn voor de europarlemetariers die het niet interssant genoeg vonden om te komen.

En natuurlijk is de buitenlandse pers ook weer aanwezig.

Hier wordt nog wat overleg gepleegd.

Tijd voor een hapje en een drankje.

Martijn heeft een belangrijk persoon aan de haak geslagen.

En dan moeten we weer teruglopen door Brussel naar het conferentiegebouw.

Het probleem is alleen dat niemand echt de weg weet.

En weer moet iedereen langs de beveiliging.

De Ieren nemen

Sommigen hebben een beetje last van slaapgebrek.

De workshop gaat weer verder, de mensen moeten aan de linker- of rechterkant van d ekamer gaan staan om aan te geven of ze het eens zijn  met een stelling.

Een gast uit Frankrijk en een Franse journaliste.

Op het bord worden alle onderwerpen opgschreven.

Iede3reen is weer terug in de grote vergaderzaal.

Noorwegen en Frankrijk zijn blij.

Martijn checkt even of zijn neus er nog aan zit.

Iedereen stapt op de bus op weg naar de discotheek.

Milos is aan het socializen met Malta.

Brusselse straat in het donker.

Coole lichteffecten van voorbij rijdende auto

We worden afgezet midden in de stad en moeten zelf de weg vinden.

Binnenin de discotheek lijkt het veel groter dan het eigenlijk is door de spiegelwand.

Natuurlijk moet er weer worden afgerekend met het beeld dat Nederlanders stug en saai zijn.

Na een korte wandeltocht door de stad zijn we weer bij de bus die ons naar de jeugdherberg brengt.

In de jeugdherberg laten de IJslanders die nacht hun winnende film nog zien.

Iedereen heeft zijn bagage gepakt voor de laatste dag in Brussel.

Alles wordt ingeladen in de bussen.

Op de woensdagmrogen gaat de groep serieus aan de slag om nog wat resultaten neer te kunnen zetten.

De poster van de Youth Bus uit Litauwen is inmiddels opgehangen.

De workshops zijn voorbij en iedereen verzamelt zich, voor de laatste keer in de zaal.

De laatste puntjes worden op de i gezet.

Romulus uit Roemenie brandt nog een paar CD

De vergadering is in volle gang, een goed moment om een computerspelletje te spelen.

Mijn buurman is aan het woord.

Milos neemt als enige van de mogelijkheid gebruik om aan de voorkant van de zaal te spreken zodat iedereen je kan zien.

De vergadering gaat verder...

Het is pauze, Emine praat met de IJslander.

Pieter uit Belgie heeft weer iemand gevonden die ik nog niet kende.

De Italianen zijn bezig met een nieuwe documantaire over dit evenement.

De delegatie uit Hongarije staat op het punt om te vertrekken.

Iedereen luistert netjes naar wat er gezegd wordt.

En dan ineens, is het voorbij en mogen we naar huis!

De grote vergaderzaal stroomt voor de laatste keer leeg.

Helaas mogen we het kleine schattige Malteese meisje niet meenemen.

Wanneer we weg gaan uit Brussel is het inmiddels weer donker buiten.

We nemen afscheid van Pieter voordat we de metro ingaan. Miols heeft nog een Duitser opgepikt die een stukje meegaat.

Na een lange treinrit ben ik weer terug in het rustige Goes waar ik Ken weer tegenkom bij het station.